نمیدانم چه کرده ام که دلت شکسته عزیز ٬ ولی تنها موردی را که بخاطر دارم این است که چند ماه پیش

به عزیزی که بینهایت مرا غمگین کرد اعتراض کردم و احساس منهم این بود که دلم از او بد شکسته .

شاید صدای اعتراض من خیلی بلند بوده و باعث رنجش خاطر آن شخص شده باشد ٬ اما غرض دل شکستن نبوده فقط اعتراضی سخت به نوع رفتار ایشان بوده .

اگر  منظور شما به آن جریان برمیگردد ٬ با اعلام اینکه منهم به نوعی محق بودم ٬ از شما عذرخواهی میکنم .

ولی این را بدانید که من نظر شما را پاک نکردم به این دلیل که نمیدانستم دقیقا چه اتفاقی افتاده و نظر شما را با نظرات جدیدتان  تایید کردم تا حسن نیت من به شما ثابت شود و هم بدانید که ترس حسی است که در این مقوله تعاریفش گوناگون است و من ترسی از خواندن و یا نشان دادن نظرات دیگران راجع به خودم ندارم چون اینجا تنها جائیست که اکثرا ( با عرض معذرت از جامعه راستگویان ) محملات ودروغ را

با رویاها و البته اندکی از حقایق خودشان مینویسند و این یعنی آزادی مجازی برای نوشتن دروغ جهت جلب توجه کردن.

و به همین دلیل است که دیگر از صرافت آمدن به این سرزمین پررنگ و ریا افتاده ام.

فکر میکنم در زندگیم مسائل مهمتری دارم که راستی در آنها بیشتر موج میزند و احساس آرامش بیشتری به من میدهد.

برایم مهم است که چرا از من مکدر شده ای و یا بدتر اینکه دل نازکت شکسته است .

اگر تصمیم گرفتی من سراپا گوشم .

از همگی دوستان عذرخواهی میکنم .

دلم برای مهربانانی که هیچگاه مرا تنها نگذاشتند تنگ میشود.

بهار