تو به من نگاه می کنی و من از نگاه مهربانت غرق در شادی می شوم.

تو به من مي خندی و من خود را سرشار از عشق می یابم.

با نگاهت اوج میگیرم ٬ پرواز می کنم ٬ آسمان را دست یافتنی می یابم.

تو هستی و من نیز.

بودن تو ٬ بودن بخشی از عشق خداست.

چرا که تو از "اوئی"٬ من نیز ذره ای از عشق "او" هستم.

تو با من همکلام می شوی و من جسم خود را فراموش میکنم و بال میزنم.

تو خورشید میشوی ٬ آن هنگام كه به نور محتاجم.

و آن هنگام كه شب ميرسد٬ از يافتنت در آسمان نااميد نخواهم شد٬ چرا كه چهره ات را در ماه مي يابم.

تو در من حلول مي كني و من از تو اوج ميگيرم.

تو عشقت را با من تقسيم ميكني و من در خود گم ميشوم.

تو نمي داني كه من چه ميخواهم ٬ اما هر چه در خود "زيبا" ميبيني ٬ به من هديه ميكني :

لبخندت را و نگاه صميميت را ٬

قلبت را همراه با آسماني پر از ستاره و نور.

تو براي من نوري .

"تو"

با تو هستم.

تو اگر بخواهي پيامبر من ميشوي و من نيزبراي تو ٬

ما از خداي خود پيام عشق مي آوريم و مشتاقيم كه آن را در همه زنده كنيم و گلهاي محبت و دوستي را در دلها برويانيم.

ما در اين نور ذوب ميشويم و جاري ميشويم و جذب خاك تفتيدهء دلهاي ناآرام.

تو در قلبت بي آنكه بداني براي من گل سرخي كنار گذاشته اي به رسم ادب٬

و من بر روي گونه هايم براي تو شمعداني كاشته ام و با باران چشمانم آن را مي رويانم.

تو به من ميخندي و من زيبا مي شوم.

مي خواهم از اين زيبائي دل سيرابت كنم .

پس دريچهء قلبت را برويم بگشا ٬

تا ببيني كه چگونه تو را از زمين به آسمان ميرسانم ٬

به بي نهايت٬

به خدا.

و زبانم قاصر از گفتن حرفهائی است که تو را آرام میکند

میخواهم چیزی بگویم

میخواهم کاری کنم

ولی نمی دانم که چه کنم ؟

تو را چگونه بخوانم که از آهنگ صدایم به احساسم برسی؟

دوستت دارم سزار مهربانم

برای او که دارد ذره ذره از نور و گرمایش را به این شمعدانی ناقابل میبخشد تا دوباره جان بگیرم

برای او که عاشق بهار است و عشق را به بهار هدیه می کند

سزارم ...؟

آیا این همه احساس را لایقم؟

با تو رنگهای زندگی کامل می شود.

بازگشتت را خوش آمد می گویم

به یاد تو نوشم ٬ زبوی تو مستم

درونم تهی شد٬ دمی که نبودی

چرا دل غمین شد؟ مگر تو چه بودی؟

خدایا دل من ٬ پر از درد و غم بود

نبودی ٬ نبودم ٬ درونم چه کم بود؟

در این ظلمت شب ٬ تو کم بودی از من

تو گم گشته بودی ٬ نبودی تو در من

به نور تو محتاج ٬ به یاد تو بی تاب

تو را می شنیدم ٬ به رویا و در خواب

تو را پیش ترها ٬ چرا من ندیدم ؟

بجای تو در دل٬ مگر من چه دیدم؟

دمی که زعشقت ٬ درونم سحر شد

تو پیدا شدی و دلم بارور شد

ببین این دل من ٬ کنون در چه حال است؟

ببین در درونم ٬ دوباره «بهار» است

                                                    بهار

                                                سال ۱۳۷۸