| تبليغات | X |
|
شخصی
|
 |
 |
||||
|
خدای من ٬ خدای خوب و مهربان من ٬
تو را قسم به لحظه های عاشقی ٬ به روزهای بی کسی ٬ به اضطراب هرشبی که بی تودردلم بپاست ٬ تو را قسم ٬ مرا رها مکن . خدای من ٬ کنون که هیچ کس برای من ٬ عزیزتر ٬بزرگتر و مهربانتر زتو نمی شود٬ کنون که من بازگشته ام زانتهای کوره راههای زندگی٬ زهر رهی که تو درآن بی حضور بودی و راه بی تو سرد بود و سبزی بهار مرده بود. وتو یگانه سرّ اعجاز فصلها٬ امید زندگی برای بازماندن شکوفه ها. تو مهربانترین دست بودی و نوازشت زمهر و ناز مادران لطیفتر. تو پُرپناه هستی و منم که بی حضور سایه مانده ام و در پناه خوبیت ٬ خوب می شوم . تو را قسم به عشق می دهم ٬ بدونِ عشق تو٬ من چه می شوم ؟ خدای من ٬ یگانه عشق من ٬ به لحظه های من بتاب . مرا رها مکن ٬ زدامنت رها مکن که هستیم ز عشق تو رنگ دارد و زروح تو بوی عشق میدهد٬ مرا رها مکن . خدای من ٬ مرا رها مکن ٬ تمام لحظه های من از آن ِ توست ٬ تو ای یگانه عشق ماندگار٬ تو ای همیشگی ترین٬ به لحظه های من بتاب. تو را قسم به حس لحظهء پریدن پرنده ها ٬ تو را قسم به لحظه ء طلوع آفتاب ٬ تو را قسم به دستهای مهربان مادرم ٬ به آن وجود باگذشت ٬ که در حضور بود و بی حضور٬ توقعّی نداشت ٬ تو را قسم مرا رها مکن. خدای من ٬ مرا رها مکن .
+
نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم فروردین 1384ساعت 3:3 توسط بهار رضازاده
|
|
|||||
|
|||||
 |
 |
||||
نوشته های پیشین بهمن 1386 مهر 1386 خرداد 1386 مرداد 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 دی 1384 آذر 1384 آبان 1384 مرداد 1384 تیر 1384 خرداد 1384 اردیبهشت 1384 فروردین 1384 پیوندها شهرزاد و شهریار از کویر تا کویر |
|||||
|
|||||
بهار 
